TCK m. 283'te düzenlenen suçluyu kayırma suçunun, failin 'diğer suç ortağı' tarafından işlenmesi halinde cezaya hükmolunmaz. Bu hüküm, iştirak halinde işlenen bir suçun faillerinin birbirini korumasını cezasız bırakmaktadır. Bu düzenlemenin ceza siyaseti açısından mantığı ne olabilir?

Bu düzenlemenin ceza siyaseti açısından mantığı, 'nemo tenetur se ipsum accusare' (hiç kimse kendini veya yakınlarını suçlamak zorunda değildir) ilkesinin geniş bir yorumuna ve failler arasındaki menfaat birliğine dayanır. Suç ortakları, aynı suçu işleyerek ortak bir risk ve kader birliği içine girmişlerdir. Birinin yakalanması, diğerlerinin de yakalanması riskini artırır. Bu durumda, bir suç ortağının diğerini ele vermesi veya yakalanmasına göz yumması beklenemez. Kanun koyucu, bu fiili birliktelik ve menfaat ortaklığı nedeniyle, suç ortaklarının birbirini kayırmasını, tıpkı yakın akrabalarda olduğu gibi, cezalandırmaya değer görmemiş ve bunu bir şahsi cezasızlık sebebi olarak düzenlemiştir. Bu, fiilin haksızlık içeriğini ortadan kaldırmaz, ancak faillerin içinde bulunduğu özel durum nedeniyle cezalandırılmaktan vazgeçildiğini gösterir.