Bir beraat kararı, CMK m.223/2'de sayılan hangi farklı gerekçelere dayanabilir? Bu gerekçelerden hangisi, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesinin bir yansımasıdır?

CMK m.223/2'ye göre beraat kararı şu gerekçelere dayanabilir: a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması. b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması. c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması. d) Yüklenen suçta bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması. e) Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması. Bu gerekçelerden (e) bendinde yer alan 'yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması' hali, delil yetersizliği durumunu ifade eder ve doğrudan doğruya 'in dubio pro reo' (şüpheden sanık yararlanır) ilkesinin bir yansımasıdır. (Kaynak: Beraat Kararına Rağmen Tutukluluk Mümkün mü?)