Yargıtay, kapıcıların fazla çalışma taleplerini genellikle neden reddetmektedir? Bu yaklaşımın temelindeki varsayım nedir?

Yargıtay'ın kapıcıların fazla çalışma taleplerini genellikle reddetmesinin temelindeki varsayım, kapıcıların çalışma düzeninin 'esnek' olması ve çalışma saatlerini büyük ölçüde kendilerinin belirlemesidir. Kapıcılık hizmeti, doğası gereği günün belirli saatlerinde yoğunlaşan (sabah çöp toplama, akşam servis yapma vb.) ancak aradaki zaman dilimlerinde kapıcının serbest olduğu bir iş olarak kabul edilir. Ayrıca, kapıcı konutlarının genellikle işyerinin (apartmanın/sitenin) içinde olması, kapıcının sürekli iş başında olduğu anlamına gelmez. Yargıtay'a göre, kapıcı bu serbest zamanlarında kendi özel işleriyle ilgilenebilir, dinlenebilir. Bu nedenle, hangi saatlerin fiili çalışma, hangi saatlerin ise dinlenme veya bekleme süresi olduğunun net bir şekilde ayrıştırılması çok zordur. Bu belirsizlik nedeniyle, kapıcının yasal sınırı aşan bir fazla çalışma yaptığını ispatlamasının güç olduğu kabul edilir ve bu tür talepler, aksine kesin deliller (işverenin talimatıyla yapılan somut işlerin kanıtlanması gibi) olmadıkça genellikle reddedilir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/tazminat-hukuku/fazla-calisma-mesai-ucreti-nedir.html)