5237 sayılı TCK'nın 290. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçun konusunu oluşturan malın 'herhangi bir nedenle elkonulmuş' olması ifadesi, hangi tür elkoyma işlemlerini kapsar? Bu ifadenin geniş yorumlanmasının ceza hukukundaki kanunilik ilkesi açısından bir sakıncası var mıdır?

'Herhangi bir nedenle elkonulmuş' olması ifadesi, malın sadece haciz veya ceza muhakemesi kapsamındaki tedbirlerle değil, bir kamu otoritesinin hukuka uygun bir kararıyla, belirli bir amaç için (muhafaza, delil, güvence vb.) zilyetliğinin malikinden alınarak resmi bir koruma altına sokulduğu tüm durumları kapsar. Örneğin, gümrük mevzuatı uyarınca el konulan bir mal veya bir idari yaptırım kararı gereği muhafaza altına alınan bir eşya da bu kapsama girebilir. Bu ifadenin geniş yorumlanmasının kanunilik ilkesi (TCK m. 2) açısından bir sakıncası olabilir. Kanunilik ilkesinin bir alt ilkesi olan 'belirlilik', suç tanımlarının açık, net ve anlaşılır olmasını gerektirir. 'Herhangi bir nedenle' ifadesi, oldukça geniştir ve hangi idari tedbirlerin bu kapsama girip hangilerinin girmeyeceği konusunda bir belirsizlik yaratma potansiyeli taşır. Yargıtay'ın, park yasağı nedeniyle arabanın çekilmesini bu kapsamda görmemesi (22. CD, 2015/4740 K.), bu ifadenin dar ve amaca uygun yorumlanması gerektiğini, her idari tedbirin TCK m. 290 anlamında bir 'elkoyma' sayılamayacağını göstermektedir. Aksi takdirde, kanunilik ilkesi zedelenebilir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/tck-madde-290...)