5237 sayılı TCK m. 290/2'de, resmen teslim olunan malın sahibi tarafından alınması halinde, eylemin niteliğine göre hırsızlık, yağma veya dolandırıcılık suçlarına ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. Bu durum, TCK'nın özel normun önceliği (lex specialis) ilkesine bir istisna mıdır, yoksa bu ilkenin bir uygulaması mıdır?

Bu durum, özel normun önceliği ilkesinin bir istisnası değil, tam aksine özel bir uygulamasını teşkil eder. TCK m. 290, 'Kamu Güvenine Karşı Suçlar' bölümünde yer alır ve koruduğu temel hukuki değer, adli ve icrai işlemlerin güvenilirliğidir. Eylem, hareket tipi itibarıyla hırsızlık, yağma gibi malvarlığına karşı suçların unsurlarını taşısa da, suçun konusunun 'resmen teslim olunan mal' olması, eyleme özel bir nitelik kazandırır. Ancak kanun koyucu, bu özel durum için tamamen yeni ve bağımsız bir suç tipi yaratmak yerine, eylemin haksızlık içeriğinin en uygun şekilde karşılandığı temel suç tiplerine atıf yapmayı tercih etmiştir. Bu bir 'çerçeve atıf' veya 'gönderme' tekniğidir. TCK m. 290, bu temel suç tiplerinin uygulama alanını, 'resmen teslim edilen mal' özelinde genişletmekte ve bu duruma özgü bir de indirim sebebi getirmektedir. Dolayısıyla, eylem hem hırsızlık hem de TCK m. 290'ı ilgilendirdiğinde, özel hüküm niteliğindeki TCK m. 290 uygulanır; ancak bu özel hüküm de bizi tekrar genel hüküm olan hırsızlığa yönlendirir. Bu, karmaşık bir özel norm-genel norm ilişkisidir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/tck-madde-290...)