TBK m. 67, hayvan bulunduranın sorumluluğunu düzenlerken, bu sorumluluktan kurtulmak için 'gerekli özeni gösterdiğini ispat etme' imkanı tanımaktadır. Bu, hayvan bulunduranın sorumluluğunun hukuki niteliğinin 'mutlak sorumluluk' mu, yoksa 'özen sorumluluğu' mu olduğunu gösterir?

Bu durum, hayvan bulunduranın sorumluluğunun hukuki niteliğinin bir 'özen sorumluluğu' (kurtuluş kanıtı getirilebilen bir kusursuz sorumluluk hali) olduğunu gösterir. Kusursuz sorumluluk kendi içinde ikiye ayrılır: 1) Mutlak Sorumluluk (Tehlike Sorumluluğu): Sorumlunun, hiçbir şekilde sorumluluktan kurtulma imkanının olmadığı, zarar ile kendi faaliyeti arasında illiyet bağının bulunmasının yeterli olduğu en ağır sorumluluk türüdür (örn. TBK m. 71). 2) Özen Sorumluluğu: Sorumlunun, zararın doğmasını engellemek için durumun gerektirdiği tüm özen ve dikkati gösterdiğini ispat ederek sorumluluktan kurtulabildiği bir türdür. TBK m. 67'de, hayvan bulunduranın 'gerekli özeni gösterdiğini ispat ederse sorumlu olmayacağı' belirtilerek, ona bir 'kurtuluş kanıtı' (beyyinesi) getirme imkanı tanınmıştır. Bu da, sorumluluğun mutlak bir tehlike sorumluluğu değil, bir özen sorumluluğu olduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Adam çalıştıranın sorumluluğu (TBK m. 66) da aynı niteliktedir. (Kaynak: www.zulkufarslan.av.tr/tbk-borc-iliskisinin-kaynaklari/)