Danıştay 6. Dairesi'nin 2012/4525 E. sayılı kararında, Anayasa'nın 40. maddesine atıf yapılmaktadır. Anayasa m. 40'ın 'Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır' hükmü, görevsizlik kararı veren bir mahkemenin yükümlülükleri açısından nasıl yorumlanabilir?

Anayasa m. 40, devlete ve dolayısıyla yargı organlarına, bireylerin hak arama yollarını kullanmalarını kolaylaştırma yükümlülüğü getirir. Danıştay'ın ilgili kararında bu maddeye atıf yapılması, bu anayasal yükümlülüğün dar ve şekilci bir usul uygulamasının önüne geçmesi gerektiğini vurgular. Görevsizlik kararı veren bir adli yargı mahkemesi, her ne kadar kanunda açık bir hüküm olmasa da, Anayasa'nın bu amir hükmü gereğince, davacıya 30 gün içinde görevli idari yargı merciinde dava açabileceğini, bu sürenin ne zaman başlayacağını ve hangi mahkemeye başvurması gerektiğini kararında belirtmelidir. Mahkemenin bu bilgilendirmeyi yapmaması, davacının hak kaybına uğramasına neden olabilir. Kararda, bu anayasal ilkenin ve AİHS'nin adil yargılanma hakkına ilişkin hükümlerinin, mahkemeleri aşırı şekilcilikten kaçınmaya ve hak arama özgürlüğünü koruyucu bir yorum benimsemeye yönelttiği ima edilmektedir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/iyuk-madde-4...)