Bir fazla çalışma alacağı davasında, hem davacı hem de davalı tanıkları dinlenmiş ve beyanları arasında çelişki varsa, mahkeme bu çelişkiyi nasıl gidermelidir? Sadece davacı tanıklarının beyanına dayanarak hüküm kurması doğru mudur?

Mahkeme, tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermekle yükümlüdür. Sadece davacı tanıklarının beyanına dayanarak, davalı tanıklarının beyanlarını ve diğer delilleri yok sayarak hüküm kurması doğru değildir. Mahkemenin yapması gerekenler şunlardır: 1) Çelişkinin Nedenini Araştırmak: Tanıkların beyanları neden farklı? (Farklı dönemlerde çalışmalar, görev yerlerinin farklı olması, taraflarla olan ilişkileri vb.) 2) Tanıkların Güvenilirliğini Değerlendirmek: Hangi tanığın beyanı daha tutarlı, hayatın olağan akışına daha uygun ve samimi? Taraflarla menfaat birliği veya husumeti var mı? 3) Diğer Delillerle Karşılaştırmak: Tanık beyanlarını, dosyada bulunan diğer delillerle (ücret bordroları, işyeri kayıtları, yazışmalar vb.) karşılaştırarak hangisinin maddi gerçekle örtüştüğünü tespit etmek. 4) Gerekçelendirmek: Mahkeme, hangi tanığın beyanına neden üstünlük tanıdığını ve çelişkiyi nasıl giderdiğini kararının gerekçesinde açıkça anlatmalıdır. Sadece bir tarafın tanıklarına itibar edip diğerlerini görmezden gelmek, gerekçeli karar hakkının ve adil yargılanma hakkının ihlaline yol açar. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/tazminat-hukuku/fazla-calisma-mesai-ucreti-nedir.html, Yargıtay kararlarından çıkarılan genel ilke)