Bir konkordato projesinin tasdiki için aranan 'teklif edilen tutarın borçlunun iflâsı hâlinde alacaklıların eline geçebilecek muhtemel miktardan fazla olması' (İİK m. 305/1-b) şartı, mahkeme tarafından nasıl denetlenir? Bu şartın amacı nedir?

Bu şart, konkordato kurumunun temel mantığını oluşturan ve 'alacaklıların menfaatinin korunması' ilkesini yansıtan kritik bir koşuldur. Mahkeme bu şartı, konkordato komiserleri tarafından hazırlanan detaylı raporlar aracılığıyla denetler. Komiserler, borçlunun tüm malvarlığını (aktiflerini) güncel piyasa değerleri üzerinden (rayiç değer) değerlendirir ve bir iflas tasfiyesi senaryosu çizerler. Bu senaryoda, malvarlığının iflas yoluyla satılması halinde ele ne kadar para geçeceği, bu paradan öncelikli alacakların (rehinli alacaklar, kamu alacakları, işçi alacakları) düşüldükten sonra adi alacaklılara ne kadar pay kalacağı hesaplanır. Bu 'muhtemel miktar' ile borçlunun konkordato projesinde adi alacaklılara ödemeyi teklif ettiği toplam miktar karşılaştırılır. Eğer teklif edilen tutar, iflas halinde ele geçecek muhtemel miktardan daha az ise, konkordato alacaklıların aleyhine demektir ve mahkeme tasdik talebini reddeder. Bu şartın amacı, konkordatonun alacaklılar için iflastan daha avantajlı bir çözüm yolu olmasını sağlamak ve borçlunun bu kurumu alacaklıları zarara uğratacak şekilde kullanmasını engellemektir. (Kaynak: www.zulkufarslan.av.tr/konkordato-talebinde-bulunma/, İİK m. 305/1-b)