Bir işçinin özel yaşamına müdahalenin, işverenin 'eşit davranma borcu'nu ihlal etmesi nasıl mümkün olabilir? 'Ulaşılamama hakkı'nı kullanan bir işçiye, kullanmayanlara göre farklı muamele yapılması bu borç kapsamında nasıl değerlendirilir?
İşverenin eşit davranma borcu (İş K. m. 5), haklı ve objektif bir neden olmadıkça, işyerindeki işçilere farklı muamele yapılmasını yasaklar. İşçinin özel yaşamına müdahale, bu borcu şu şekilde ihlal edebilir: Eğer işveren, dinlenme saatlerinde belirli işçilere sürekli ulaşmaya çalışırken, diğerlerine bu şekilde bir baskı uygulamıyorsa veya 'ulaşılamama hakkı'nı kullanan, yani mesai dışı çağrılara cevap vermeyen bir işçiyi, bu nedenle terfi ettirmiyor, primini kesiyor veya hakkında olumsuz bir performans değerlendirmesi yapıyorken; mesai dışı çalışanları ödüllendiriyorsa, bu durum haklı bir nedene dayanmayan bir farklı muamele oluşturur. Bu, 'ulaşılamama hakkı'nı kullanan işçi aleyhine bir ayrımcılık anlamına gelir. Metinde de belirtildiği gibi, 'Çalışma saatleri dışında işveren ile bağlantıyı kesen işçiye, bağlantıda kalan işçiye nazaran daha farklı davranılması ve ayrım yapma, işverenin eşit davranma borcuna aykırılık teşkil edecektir.' Bu durumda işçi, İş Kanunu m. 5/6 uyarınca ayrımcılık tazminatı talep etme hakkına sahip olabilir. (Kaynak: www.zulkufarslan.av.tr/iscinin-ulasilamama-hakki/)