Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2020/5800 K. sayılı kararında vurgulanan 'taleple bağlılık ilkesi' (HMK m. 26), fazla çalışma alacağı davasında nasıl bir rol oynamıştır? Mahkemenin, davacının dava dilekçesindeki iddiasını aşarak tanık beyanlarına göre daha fazla bir alacağa hükmetmesi neden hukuka aykırı bulunmuştur?

Taleple bağlılık ilkesi (HMK m. 26), hakimin, tarafların talep sonuçlarından fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğini ifade eder. Yargıtay'ın ilgili kararında, davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin 'haftanın 5 günü ve günde 12 saat' çalıştığını iddia etmiştir. Bu, davacının talebinin maddi vakıa temelini oluşturur. Ancak mahkeme, tanık beyanlarına dayanarak davacının bazı haftalar 'günde 16 saat' çalıştığını kabul ederek, davacının kendi iddiasını aşan bir hesaplama yapmış ve daha fazla bir alacağa hükmetmiştir. Yargıtay, bu durumu taleple bağlılık ilkesine aykırı bulmuştur. Çünkü hakim, davacının kendi beyanıyla çizdiği maddi vakıa sınırlarının dışına çıkamaz. Davacı, çalışmasını günde 12 saat olarak iddia etmişse, mahkeme tanıklar 16 saat çalıştığını söylese bile en fazla 12 saat üzerinden hesaplama yapabilir. Aksi takdirde, talep edilenden fazlasına hükmetmiş olur ki bu, HMK m. 26'nın açık bir ihlalidir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/tazminat-hukuku/fazla-calisma-mesai-ucreti-nedir.html)