Anayasa Mahkemesi'ne göre, mahkemelerin 'gerekçeli karar hakkı' kapsamındaki yükümlülüğü ile 'silahların eşitliği ilkesi' arasında nasıl bir ilişki vardır? Bir tarafın esasa ilişkin temel bir argümanının gerekçede hiç karşılanmaması, silahların eşitliğini ihlal eder mi?

Anayasa Mahkemesi, gerekçeli karar hakkını ve silahların eşitliği ilkesini, her ikisini de Anayasa m. 36'daki adil yargılanma hakkının temel unsurları olarak görmektedir ve bu iki ilke arasında yakın bir ilişki kurar. Silahların eşitliği ilkesi, davanın taraflarının usuli haklar bakımından eşit şartlarda olmasını ve bir tarafa diğerine göre bariz bir dezavantaj yaratılmamasını gerektirir. Bir tarafın, davanın sonucunu doğrudan etkileyebilecek, delillerle desteklenmiş esasa ilişkin temel bir argümanının, mahkeme tarafından gerekçeli kararda hiç dikkate alınmaması veya karşılanmaması, sadece gerekçeli karar hakkını değil, aynı zamanda silahların eşitliği ilkesini de ihlal edebilir. Çünkü bu durumda, o tarafın en önemli 'usuli silahı' olan savunma ve iddialarını mahkemeye etkin bir şekilde sunma ve dikkate alınmasını sağlama imkanı elinden alınmış olur. Karşı tarafın iddiaları değerlendirilirken, bu tarafın temel iddialarının yok sayılması, taraflar arasında usuli bir dengesizlik yaratır. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/gerekceli-karar-hakki, AYM'nin genel yaklaşımından çıkarım)