Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 2020/3453 E. sayılı kararı, gümrük görevlilerinin arama yapma yetkisini coğrafi olarak nasıl sınırlandırmıştır? Gümrük sahası dışında, örneğin bir kargo şirketinin deposunda, gümrük görevlilerinin KMK m. 9/2'ye dayanarak arama yapması hukuka uygun mudur?

Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin ilgili kararında, KMK m. 9/2'de gümrük görevlilerine tanınan özel arama yetkisinin coğrafi olarak 'gümrük salonları ve gümrük kapıları ile sınırlı' olduğu açıkça vurgulanmıştır. Bu özel yetki, belirtilen alanların dışına taşırılamaz. Dolayısıyla, gümrük sahası dışında, örneğin bir kargo şirketinin şehir içindeki deposunda veya bir otoyolda, gümrük görevlilerinin KMK m. 9/2'ye dayanarak arama yapması hukuka aykırıdır. Bu tür bir durumda, eğer bir kaçakçılık şüphesi varsa, aramanın genel hükümlere, yani KMK m. 9/1 atfıyla CMK hükümlerine göre yapılması gerekir. Bu da, yetkili kolluk birimlerinin usulüne uygun şekilde hakimden arama kararı alarak veya gecikmesinde sakınca bulunan halde savcının yazılı emriyle arama yapması anlamına gelir. Yargıtay kararında da belirtildiği gibi, gümrük sahası dışında gümrük görevlilerince yapılan arama hukuka aykırıdır ve bu yolla elde edilen deliller 'yasak delil' niteliğindedir. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/kacakcilikla-mucadele-kanunu-kapsaminda-arama-ve-elkoyma-tedbırlerı)