Dava zamanaşımını 'kesen' nedenler ile 'durduran' nedenler arasındaki temel fark nedir? Zamanaşımının kesilmesi durumunda 'uzamış (olağanüstü) zamanaşımı' süresi nasıl hesaplanır? (TCK m. 67)

Temel fark, sürenin işleyişi üzerindeki etkileridir: 1) Durma (TCK m. 67/1): Zamanaşımının işlemesini geçici olarak engeller. Durma sebebi (örn. yargılama için izin alınması gerekliliği, HAGB kararı) ortaya çıktığında süre donar, o ana kadar işleyen süre korunur. Durma sebebi ortadan kalktığında, süre kaldığı yerden işlemeye devam eder. 2) Kesme (TCK m. 67/2): O ana kadar işlemiş olan zamanaşımı süresini tamamen sıfırlar (yakar). Kesme nedeninin (örn. şüphelinin sorgusu, iddianame düzenlenmesi, mahkumiyet kararı) gerçekleştiği tarihten itibaren zamanaşımı süresi en baştan yeniden işlemeye başlar. 'Uzamış (olağanüstü) zamanaşımı süresi' ise kesilme durumunda devreye giren bir üst sınırdır. TCK m. 67/4'e göre, kesilme halinde zamanaşımı süresi, ilgili suç için kanunda belirlenen asli zamanaşımı süresinin en fazla yarısı kadar uzayabilir. Örneğin, asli zamanaşımı 8 yıl olan bir suçta, kesilme nedeniyle süre en fazla 8 + (8/2) = 12 yıla kadar uzayabilir. Dava bu 12 yıllık süre içinde sonuçlandırılmazsa, başka kesme nedeni olsa bile zamanaşımına uğrar. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/dava-ceza-zamanasimi-tck-66-68-madde/)