CMK m.42/1'deki 'esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir' hükmü, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun eski hale getirme taleplerini incelemesiyle çelişir mi? Yargıtay'ın bu yetkiyi nasıl temellendirdiğini açıklayınız.

İlk bakışta bir çelişki varmış gibi görünse de, Yargıtay'ın yorumuyla bu çelişki aşılmaktadır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu (CGK), temyiz süresinin kaçırılması halinde, yapılamayan usuli işlemin 'temyiz başvurusu' olduğunu kabul eder. Temyiz başvurusu süresinde yapılsaydı, davanın 'esası' hakkında karar verecek olan merci Yargıtay'ın ilgili dairesi veya CGK olacaktı. Dolayısıyla, Yargıtay, CMK m.42/1'deki 'esasa hükmedecek mahkeme' ifadesini, temyiz merciini de kapsayacak şekilde geniş yorumlamaktadır. Bu yoruma göre, temyiz aşamasında ileri sürülen eski hale getirme taleplerini inceleme ve karara bağlama yetkisi, dosyayı temyizen incelemekle görevli olan Yargıtay'a aittir. Bu, Yargıtay'ın onlarca yıldır istikrarlı bir şekilde sürdürdüğü ve CGK kararlarıyla (örn: 2016/1141 E.) da sabit olan bir içtihadıdır. Yerel mahkemenin bu konudaki rolü, talebi içeren dilekçeyi dosyaya ekleyip Yargıtay'a göndermekten ibarettir.