Bir sanık hakkında hem 'resmi belgede sahtecilik' (TCK m.204) hem de bu sahte belge kullanılarak işlenen 'nitelikli dolandırıcılık' (TCK m.158) suçundan dava açılmıştır. Bu durumda, ceza muhakemesindeki 'bileşik suç' (TCK m.42) veya 'fikri içtima' (TCK m.44) kuralları uygulanabilir mi, yoksa her iki suçtan ayrı ayrı mı ceza verilir? Yargıtay'ın genel yaklaşımını açıklayınız.

Bu durumda 'gerçek içtima' kuralları uygulanır ve sanık kural olarak her iki suçtan da ayrı ayrı cezalandırılır. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, dolandırıcılık suçunun işlenmesi için sahtecilik yapılması zorunlu bir unsur değildir. Dolandırıcılık, basit bir yalanla dahi işlenebilir. Eğer fail, dolandırıcılık suçunu daha kolay işleyebilmek için ayrıca bir de resmi belgede sahtecilik suçu işliyorsa, ortada birbirinden bağımsız iki ayrı suç vardır. Sahtecilik suçu, dolandırıcılık suçunun bir unsuru veya nitelikli hali olmadığından, 'bileşik suç' (TCK m.42) hükümleri uygulanamaz. Failin eylemleri birden fazla olduğundan (hem belgeyi sahte olarak düzenleme hem de bu belgeyi kullanarak aldatma), tek bir fiil de söz konusu değildir, bu nedenle 'fikri içtima' da (TCK m.44) uygulanamaz. Sahtecilik suçu, dolandırıcılık suçundan farklı bir hukuki yararı (kamu güveni) koruduğu için, Yargıtay bu tür durumlarda her iki suçun da oluştuğunu ve faile gerçek içtima kuralları uyarınca her bir suçtan ayrı ayrı ceza verilmesi gerektiğini kabul etmektedir.