HMK m. 392'de, adli yardımdan yararlanan kimsenin teminat göstermesinin gerekmeyeceği belirtilmiştir. Bu hükmün temelindeki hukuki mantık ve adli yardım kurumunun amacı ile ilişkisini açıklayınız.

Bu hükmün temelindeki hukuki mantık, 'adalete erişim hakkı'nın (Anayasa m. 36) etkin bir şekilde sağlanmasıdır. Adli yardım kurumu, mali gücü yetersiz olan kişilerin, yargılama giderlerini (harç, avukatlık ücreti vb.) ödeyememeleri nedeniyle hak arama hürriyetinden mahrum kalmalarını önlemeyi amaçlar. İhtiyati tedbir, çoğu zaman bir davanın başında veya dava açılmadan önce talep edilen ve hakkın korunması için hayati önem taşıyan bir hukuki yoldur. Eğer adli yardımdan yararlanan bir kişiden, ihtiyati tedbir için ayrıca binlerce liralık bir teminat yatırması istenseydi, bu kişi mali gücü yetmediği için bu hayati hukuki korumadan yararlanamayacak ve adli yardım kurumu anlamsız hale gelecekti. HMK m. 392'deki bu istisna, adli yardımın amacına uygun olarak, yoksulluk nedeniyle kişilerin geçici hukuki koruma taleplerinin de engellenmemesini teminat altına alır. (Kaynak: barandogan.av.tr_..._ihtiyati-tedbirde-teminat-gosterilmesi.html)