Bir eser sözleşmesinde, sözleşme bedeli 'götürü' olarak kararlaştırılmışsa (TBK m. 480), yüklenicinin, işi yaparken daha az malzeme kullanarak veya daha basit bir yöntemle maliyetlerini düşürmesi, aradaki farkı kendisine kar olarak almasını sağlar mı? Bu durum bir 'ayıp' teşkil eder mi?

Bu durumun bir 'ayıp' teşkil edip etmediği, yapılan işin sözleşmede kararlaştırılan 'sonuca' ve 'niteliğe' uygun olup olmadığına bağlıdır. 1) Ayıp Teşkil Etmeyen Durum: Eğer yüklenici, daha az maliyetli bir yöntem kullanmasına rağmen, sözleşmede kararlaştırılan niteliklere, standartlara ve amaca tam olarak uygun, ayıpsız bir eser meydana getirmişse, bu bir ayıp teşkil etmez. Götürü bedelin özelliği, işin yapım riskinin (maliyetin artması veya azalması) kural olarak yükleniciye ait olmasıdır. Yüklenici, işi daha ucuza mal ederek karını artırabileceği gibi, maliyet artarsa zarar etme riskini de üstlenir. Önemli olan, taahhüt edilen sonucun eksiksiz olarak ortaya konulmasıdır. Bu durumda aradaki fark yüklenicinin karı olur. 2) Ayıp Teşkil Eden Durum: Ancak, yüklenicinin maliyeti düşürmek için kullandığı daha az malzeme veya daha basit yöntem, eserin sözleşmede kararlaştırılan niteliklerini (sağlamlık, dayanıklılık, estetik vb.) olumsuz etkiliyorsa, bu durum açıkça bir 'ayıp' teşkil eder. Bu durumda iş sahibi, eserin bu ayıplı haliyle kararlaştırılan götürü bedele değmediğini ileri sürerek, TBK m. 475'teki haklarını (bedel indirimi, onarım vb.) kullanabilir.