Terk suçunda (TCK m. 97), failin 'koruma ve gözetim yükümlülüğü'nün sona ermesi, cezai sorumluluğu nasıl etkiler? Velayet hakkı mahkeme kararıyla kendisinden alınarak annesine verilen bir babanın, daha sonra çocuğunu kendi haline terk etmesi bu suçu oluşturur mu?

Failin koruma ve gözetim yükümlülüğünün hukuken sona ermesi, TCK m. 97'deki suçun faili olma sıfatını (garantörlüğü) ortadan kaldırır. Bu suç, 'özgü suç' olduğu için, bu yükümlülüğe sahip olmayan bir kişi tarafından işlenemez. Velayet hakkı mahkeme kararıyla kendisinden alınarak annesine verilen bir babanın, Medeni Kanun'a göre çocuk üzerindeki bakım ve gözetim yükümlülüğü (velayet sorumluluğu) sona ermiştir. Bu yükümlülük artık tamamen annededir. Dolayısıyla, bu babanın daha sonra çocuğu kendi haline terk etmesi, TCK m. 97'deki terk suçunu oluşturmaz. Çünkü baba, artık bu suçun faili olabilmek için gereken 'kanundan kaynaklanan koruma ve gözetim yükümlülüğü'ne sahip değildir. Ancak, bu durum babanın tamamen sorumsuz olduğu anlamına gelmez. Eğer eylemi, çocuğun hayatını veya sağlığını tehlikeye sokacak başka bir suç (örneğin, yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi - TCK m. 98) oluşturuyorsa, o suçtan sorumlu tutulabilir. Ama TCK m. 97'nin faili olamaz.