Suça teşebbüs ile gönüllü vazgeçme arasındaki ayrımda kritik olan 'failin elinde olmayan nedenler' ile 'failin kendi iradesi' arasındaki sınırı belirlemek için kullanılan 'Frank Formülü' nedir? Bu formülü bir örnekle açıklayınız.

Alman ceza hukukçusu Reinhard Frank tarafından geliştirilen 'Frank Formülü', teşebbüs ile gönüllü vazgeçme arasındaki sınırı belirlemek için kullanılan pratik bir düşünsel testtir. Formül şöyledir: Failin zihninden geçenleri anlamak için ona şu sorular sorulur: 1) Eğer fail icra hareketlerini henüz tamamlamamışsa: Fail kendi kendine 'Yapabilirim, ama yapmak istemiyorum.' diyorsa, bu 'gönüllü vazgeçme'dir. Eğer 'İsterdim, ama yapamıyorum.' diyorsa, bu (tamamlanmamış) 'teşebbüs'tür. 2) Eğer fail icra hareketlerini tamamlamış ama netice henüz gerçekleşmemişse: Fail kendi kendine 'Neticenin gerçekleşmesini istemiyorum ve bunu önleyeceğim.' diyorsa, bu 'gönüllü vazgeçme'dir. Eğer 'Neticenin gerçekleşmesini isterdim, ama artık engel olamıyorum.' diyorsa, bu (tamamlanmış) 'teşebbüs'tür. Örnek: Hırsız, bir kasayı açmaya çalışırken alarmın çaldığını duyar ve kaçar. Zihninden geçen şudur: 'Kasayı açmak isterdim ama alarm yüzünden artık yapamıyorum (yakalanacağım)'. Bu durum, 'failin elinde olmayan bir neden' (alarm) olduğu için teşebbüstür. Ancak hırsız, kasayı açmak üzereyken aniden vicdan azabı duyup 'Yapabilirim, ama bunu yapmak istemiyorum.' diyerek vazgeçerse, bu gönüllü vazgeçmedir (barandogan.av.tr - Suça Teşebbüs ve Gönüllü Vazgeçme).