Bir memurun kamu görevinden çıkarıldıktan sonra hakkında açılan ceza davasında 'beraat' etmesi, OHAL Komisyonu'nun göreve iade kararı vermesi için tek başına yeterli bir sebep midir? Abdulkadir Tuncay başvurusundaki olaylar bu duruma nasıl bir örnek teşkil etmektedir?

Bir memurun hakkında açılan ceza davasından beraat etmesi, OHAL Komisyonu'nun göreve iade kararı vermesi için çok önemli ve güçlü bir delil olmakla birlikte, tek başına otomatik olarak iadeyi gerektiren bir sebep değildir. Çünkü kamu görevinden çıkarma işlemi bir 'idari tedbir'dir, ceza davası ise bir 'cezai yaptırım' yargılamasıdır. İdari tedbir için aranan 'iltisak veya irtibat' standardı, ceza mahkumiyeti için aranan 'her türlü şüpheden uzak, kesin delil' standardından daha düşüktür. Komisyon, ceza davası dışındaki başka bilgi ve belgelere (örneğin, idari soruşturma raporları, istihbari bilgiler) dayanarak da bir değerlendirme yapabilir. Ancak, Abdulkadir Tuncay başvurusundaki olaylar, beraat kararının pratikte ne kadar belirleyici olduğuna iyi bir örnek teşkil etmektedir. Başvurucu, silahlı terör örgütüne üye olma suç isnadıyla yargılandığı davadan, 'üzerine atılı suçu işlediğine dair kesin, inandırıcı, yeterli delil bulunmadığı' gerekçesiyle beraat etmiştir. Bu karardan kısa bir süre sonra, Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonu başvurucunun göreve iade talebini kabul etmiştir. Bu durum, özellikle delil yetersizliğine dayalı bir beraat kararının, Komisyon'un 'iltisak ve irtibat bulunmadığı' kanaatine ulaşmasında çok büyük bir rol oynadığını göstermektedir (Abdulkadir Tuncay Başvurusu, § 9, 10).