AİHM'in Denisov/Ukrayna kararında ortaya konan 'sebebe dayalı yaklaşım' (reason-based approach) ile 'sonuca dayalı yaklaşım' (consequence-based approach) arasındaki farkı, bir kişinin mesleki hayatına yapılan müdahalenin Sözleşme'nin 8. maddesi (özel hayata saygı hakkı) kapsamına girip girmediğinin tespitinde açıklayınız.

Bu iki yaklaşım, bir mesleki uyuşmazlığın özel hayatla ilgisinin kurulmasında AİHM'in izlediği iki farklı metodu ifade eder: 1) Sebebe Dayalı Yaklaşım: Bu yaklaşımda, mesleki hayata yapılan müdahalenin 'nedenine' bakılır. Eğer müdahalenin sebebi, kişinin özel hayatına ilişkin bir unsursa (dini inancı, cinsel yönelimi, giyim tarzı, siyasi görüşü gibi), mesele doğrudan Sözleşme'nin 8. maddesi kapsamına girer. Örneğin, bir öğretmenin belirli bir dini inanca sahip olduğu için görevden alınması, sebebe dayalı yaklaşımla özel hayatın ihlali olarak incelenir. 2) Sonuca Dayalı Yaklaşım: Bu yaklaşımda ise müdahalenin sebebinden çok, 'sonucuna' odaklanılır. Müdahalenin sebebi özel hayata ilişkin olmasa bile (örneğin, idari bir yeniden yapılanma), eğer bu müdahalenin sonuçları kişinin özel hayatı (iç dünyası, sosyal ilişkileri, itibarı) üzerinde 'ciddi ve ağır' olumsuz etkiler yaratıyorsa, mesele yine 8. madde kapsamına girebilir. Örneğin, bir hakimin disiplin cezası alarak daha düşük bir mahkemeye atanması, bu kişinin mesleki itibarını ve sosyal çevresiyle ilişkilerini ciddi şekilde etkileyebileceği için sonuca dayalı yaklaşımla özel hayat kapsamında incelenebilir. Bu yaklaşımın uygulanabilmesi için, sonuçların belirli bir 'ağırlık eşiğini' aşması gerekir (Denisov/Ukrayna, § 102, 107).