Adaylık süresi içinde göreve son verme (DMK m. 56) ile adaylık süresi sonunda başarısızlık nedeniyle göreve son verme (DMK m. 57) işlemleri arasındaki temel farklar nelerdir? Bir aday memurun, 2 yıllık azami adaylık süresi dolmasına rağmen hakkında bir işlem yapılmaması ve çalışmaya devam etmesi, Danıştay içtihatlarına göre nasıl bir sonuç doğurur?

İki işlem arasındaki temel farklar, göreve son vermenin sebebinde ve zamanlamasında yatmaktadır: 1) DMK m. 56'ya Göre Göreve Son Verme: Bu durum, adaylık süresi 'içinde' gerçekleşir. Sebepleri; temel ve hazırlayıcı eğitim veya staj devrelerinin herhangi birinde başarısız olmak, memuriyetle bağdaşmayacak hal ve hareketlerde bulunmak veya göreve devamsızlıktır. Bu hallerden biri tespit edildiğinde, süre sonu beklenmeden ilişik kesilebilir. 2) DMK m. 57'ye Göre Göreve Son Verme: Bu durum, genellikle adaylık süresi 'sonunda' yapılan bir değerlendirmeye dayanır. Temel sebebi, adayın adaylık süresi içinde 'aylıktan kesme' veya 'kademe ilerlemesinin durdurulması' cezası almış olmasıdır. Ayrıca, madde metni 'adaylık devresi içinde veya sonunda' ifadesini kullandığı için, bu cezaların alınmasıyla birlikte süre sonu beklenmeden de işlem yapılabilir. Danıştay 5. Dairesi'nin K. 1984/1399 sayılı kararında belirtildiği gibi, 2 yıllık azami adaylık süresi dolmasına rağmen hakkında olumsuz bir işlem yapılmayan ve çalışmaya devam eden bir aday memurun, asaleti 'zımnen' (örtülü olarak) tasdik edilmiş sayılır. İdare, bu süreyi geçirdikten sonra artık adaylıktaki başarısızlık nedenlerine dayanarak adayın görevine son veremez. Bu durum, hukuki güvenlik ve istikrar ilkelerinin bir gereğidir (kadimhukuk.com.tr - Asalet Tasdik).