Şüpheden sanık yararlanır' ilkesi, ceza muhakemesinin hangi aşamasında uygulama alanı bulur? Soruşturma aşamasında, Cumhuriyet savcısının iddianame düzenleyebilmesi için bu ilke geçerli midir?

'Şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesi, temel olarak ceza muhakemesinin 'kovuşturma' yani yargılama aşamasında, özellikle de hüküm verilirken mahkeme tarafından dikkate alınır. Bu ilke, sanığın suçluluğu konusunda makul bir şüphe varsa, bu şüphenin sanık lehine yorumlanarak beraat kararı verilmesini emreder. Soruşturma aşamasında ise bu ilke geçerli değildir. Tam aksine, CMK m. 170/2'ye göre Cumhuriyet savcısının bir kamu davası açabilmesi, yani iddianame düzenleyebilmesi için 'suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe' oluşturan delillerin bulunması yeterlidir. Yani soruşturma aşamasında 'yeterli şüphe' iddianame düzenlemek için yeterliyken, kovuşturma aşamasında mahkumiyet için 'şüphenin tamamen yenilmiş olması' gerekir. Soruşturma aşamasında savcı, şüphe sanık lehine de olsa, yargılamaya değer bir durum görüyorsa dava açabilir. Şüphenin sanık lehine yorumlanması görevi, yargılamayı yapacak olan mahkemeye aittir (sen.av.tr - CMK m.223/2-e'ye ve m.223/5'e göre şüpheden sanik yararlanir ilkesi).