TCK m. 104'te düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 2. fıkrası, suçun 'mağdur ile arasında evlenme yasağı bulunan kişi tarafından işlenmesi' halini nitelikli hal olarak düzenlemiştir. Bu fıkra kapsamına giren akrabalık ilişkileri (ensest) hangileridir ve bu durumun ispatı için mahkeme hangi delillere başvurmalıdır?

Bu fıkra kapsamına giren akrabalık ilişkileri, Türk Medeni Kanunu'nun 129. maddesinde sayılan, aralarında evlenmenin yasak olduğu kişilerdir. Bunlar: 1) Üstsoy ve altsoy arasında (anne-çocuk, baba-çocuk, dede-torun). 2) Kardeşler arasında. 3) Amca, dayı, hala ve teyze ile yeğenleri arasında. 4) Kayın hısımlığı meydana getirmiş olan evlilik sona ermiş olsa bile, eşlerden biri ile diğerinin üstsoyu veya altsoyu arasında. 5) Evlat edinen ile evlatlığın veya bunlardan biri ile diğerinin altsoyu ve eşi arasında. Bu durumun ispatı için mahkeme, öncelikle tarafların 'vukuatlı nüfus kayıt örneklerini' dosyaya getirtmelidir. Bu belgeler, taraflar arasındaki kan bağını ve hısımlık derecesini resmi olarak gösteren temel delildir. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr, Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçu makalesi)