CMK Madde 119/4'te yer alan arama tanığı bulundurma zorunluluğunun (ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi) temel amacı nedir? Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.02.2020 tarih ve 2016/18-1146 E., 2020/68 K. sayılı kararında bu zorunluluğun 'ileride doğabilecek iddiaların, aslında orada olmayan delillerin görevlilerce yerleştirildiği gibi uygulamada sıklıkla karşılaşılan suçlamaların önüne geçmek' olarak açıklanması, adli sürecin güvenilirliği açısından ne ifade etmektedir?

CMK Madde 119'un (4) fıkrasında yer alan, Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulması zorunluluğunun temel amacı, arama işleminin şeffaflığını, objektifliğini ve güvenilirliğini sağlamaktır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.02.2020 tarih ve 2016/18-1146 Esas, 2020/68 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, bu zorunluluğun kabul edilme sebebi, 'ileride doğabilecek iddiaların, aslında orada olmayan delillerin görevlilerce yerleştirildiği gibi uygulamada sıklıkla karşılaşılan suçlamaların önüne geçmek ve böylece aramanın her türlü şüphenin uzak bir şekilde yapılmasını ve arama sonucunda elde edilen delillerin güvenilirliğini sağlamak'tır. Bu hüküm, adli sürecin güvenilirliği ve hukuka uygun delil elde etme prensibi açısından hayati bir güvencedir. Bağımsız tanıkların varlığı, kolluk görevlilerinin hukuka uygun hareket ettiğine dair bir kanıt niteliği taşır ve yargılama aşamasında delillerin tartışılması sırasında ortaya çıkabilecek usul tartışmalarını minimize eder. Bu ilke, 'hukuka aykırı delil yasağı'nın bir uzantısı olarak, delilin sadece elde edilmesi değil, aynı zamanda elde ediliş sürecinin de şüpheden uzak olmasını temin eder.