CİGK Madde 71'de hükümlünün muayene ve tedavi istekleri nasıl düzenlenmiştir? Özellikle (2) fıkrasında (Ek: 28/3/2023-7445/24 md.) uyuşturucu veya uyarıcı madde suçundan hükümlü olanların tedavi ve rehabilitasyon programlarına katılmasının zorunlu kılınması, infazdaki sağlık ve iyileştirme yaklaşımının hangi yeni boyutunu ortaya koymaktadır?

CİGK Madde 71'de hükümlü, beden ve ruh sağlığının korunması, hastalıklarının tanısı için muayene ve tedavi olanaklarından, tıbbî araçlardan yararlanma hakkına sahiptir. Bunun için hükümlü öncelikle kurum revirinde, mümkün olmaması hâlinde Devlet veya üniversite hastanelerinin mahkûm koğuşlarında tedavi ettirilir (f.1). Madde 71'in (2) fıkrası (Ek: 28/3/2023-7445/24 md.) ile Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde yer alan kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan hükümlü olanların tedavi ve rehabilitasyon programlarına katılmasının zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Bu hükümlüler için müstakil ceza infaz kurumları açılabileceği veya mevcut kurumların bir bölümünün bu amaç için düzenlenebileceği belirtilmiştir. Bu düzenleme, infazdaki sağlık ve iyileştirme yaklaşımının önemli bir yeni boyutunu ortaya koymaktadır: Madde 191'den hükümlü olanların sadece cezalandırılması değil, aynı zamanda uyuşturucu bağımlılıklarının tedavi edilmesi ve rehabilitasyonlarının sağlanması hedeflenmektedir. Bu zorunluluk, kamu sağlığı ve bireyin topluma yeniden entegrasyonu açısından bağımlılıkla mücadelenin infaz sürecine aktif olarak dahil edildiğini gösterir. Bu, ceza infazının sadece özgürlükten yoksun bırakma değil, aynı zamanda topluma faydalı bir birey yetiştirme fonksiyonunu da üstlendiğini vurgular.