CİGK Madde 70'te hükümlünün din ve vicdan özgürlüğü nasıl güvence altına alınmıştır? Özellikle bu hakkın kullanımının 'düzeni bozmayacak ve çalışmayı engellemeyecek biçimde' olması şartı ile 'kurum güvenliğini tehlikeye düşürmemek koşuluyla' din görevlilerince ziyaret edilmesine izin verilmesi, temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılması ilkeleri açısından nasıl değerlendirilmelidir?

CİGK Madde 70'te hükümlünün din ve vicdan özgürlüğü güvence altına alınmıştır. Hükümlü, ceza infaz kurumunda, mensup bulunduğu dinin ibadetlerini, 'düzeni bozmayacak ve çalışmayı engellemeyecek biçimde' serbestçe yerine getirebilir ve ibadette kullanılan eşyayı, dinî yaşamı bakımından zorunlu olan kitap ve eserleri temin ve bulunduğu yerlerde muhafaza edebilir (f.1). Ayrıca, hükümlünün, mensup bulunduğu dinin görevlilerince ziyaret edilmesine ve onlarla iletişim kurmasına, 'kurum güvenliğini tehlikeye düşürmemek koşuluyla' izin verilir (f.2). Bu düzenleme, Anayasa'nın 24. maddesinde ve AİHS'in 9. maddesinde güvence altına alınan din ve vicdan özgürlüğünün infaz kurumları bağlamındaki yansımasıdır. Temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılması ilkeleri (Anayasa m.13) uyarınca, bu haklar demokratik toplum düzeninin ve Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak koşuluyla, ancak Kanunla ve Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak sınırlanabilir. Burada 'düzenin bozulması', 'çalışmanın engellenmesi' ve 'kurum güvenliğinin tehlikeye düşürülmesi' gibi meşru amaçlar, din ve vicdan özgürlüğünün kullanımına getirilen yasal sınırlamalar olarak kabul edilmektedir. Bu, bireysel özgürlük ile kamusal düzen ve güvenlik arasında denge kurma çabasını gösterir.