CİGK Madde 29 ve 30'da hükümlülerin çalıştırılmasına ilişkin esaslar nelerdir? Özellikle 'kurum dışında çalıştırma' imkanı (Madde 30) hangi hükümlüler için geçerlidir ve bunun sosyal rehabilitasyon açısından önemi nedir?

CİGK Madde 29'a göre, ruhsal ve bedensel olarak sağlıklı olduğu belirlenen meslek sahibi olmayan hükümlüler ile meslek sahibi olan istekliler, kurum imkânları ölçüsünde belirlenen ücret karşılığında atölye veya işyurtlarında çalıştırılabilirler. Çalıştırmanın amacı, hükümlülerin salıverilmelerinden sonra yaşamlarını sürdürecek meslek ve sanatları öğrenmelerini sağlamak, çalışma ve üretme isteklerini geliştirmek veya güçlendirmektir (f.1-2). Madde 30'da düzenlenen 'kurum dışında çalıştırma' ise açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumlarında bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanmış hükümlüler için geçerlidir (f.1). Bu, hükümlülerin topluma entegrasyonu ve yeniden sosyalleşmesi açısından büyük önem taşır. Kurum dışında çalışma, hükümlülere gerçek iş yaşamı deneyimi kazandırır, mesleki becerilerini pekiştirir, sorumluluk duygularını geliştirir ve salıverildikten sonra iş bulma veya kendi işini kurma imkanlarını artırır. Bu, aynı zamanda infazın sadece cezalandırıcı değil, topluma kazandırıcı boyutunu da etkin bir şekilde destekler.