HMK Madde 46'da 'Devletin Sorumluluğu ve Rücu' ilkesi kapsamında hakimlerin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine hangi sebeplere dayanılarak tazminat davası açılabileceği sınırlı (tahdidi) olarak belirtilmiştir. Bu sebepler nelerdir ve bu tahdidi sayımın temel felsefesi nedir?

HMK Madde 46'ya göre, hakimlerin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabilecek sebepler sınırlı olarak şunlardır: a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması. b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması. c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması. ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması. d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması. e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması. Bu tahdidi sayımın temel felsefesi, hakimlerin görevlerini bağımsızlık ve tarafsızlık içinde aksatılmadan yerine getirmelerini sağlamak ve keyfi tazminat davalarının önüne geçmektir. Yargı yetkisinin özellikleri gereği, hakimlerin kişisel sorumluluğunda özel bir düzen benimsenmiş, böylece yargısal faaliyetten kaynaklanan zararların ilk etapta Devlet tarafından karşılanması ve Devletin daha sonra kusurlu hakime rücu etmesi esası getirilmiştir.