CİGK Madde 110'da düzenlenen 'Özel İnfaz Usulleri' nelerdir ve hangi hapis cezaları için uygulanabilir? Özellikle bu usullerin uygulanmasına son verilmesi veya açık ceza infaz kurumunda devam edilmesi halleri (f.7), denetim ve disiplin mekanizmasını nasıl sağlamaktadır?

CİGK Madde 110 (Değişik:14/4/2020-7242/50 md.) 'Özel İnfaz Usulleri'ni düzenler. İnfaz hâkimi, hükümlünün talebi üzerine kasten işlenen suçlarda toplam bir yıl altı ay, taksirle işlenen suçlarda ise toplam üç yıl veya daha az süreli hapis cezasının hafta sonları (Cuma 19.00 - Pazar 19.00) veya geceleri (her gün 19.00 - ertesi gün 07.00) ceza infaz kurumlarında çektirilmesine karar verebilir (f.1). Ayrıca, kadın, çocuk, altmışbeş yaşını bitirmiş kişiler (belirli sürelerle), yetmiş/yetmişbeş yaşını bitirmiş kişiler (belirli sürelerle), ağır hastalığı/engelliliği nedeniyle hayatını yalnız idame ettiremeyenler ve doğurduğu tarihten itibaren altı ay geçen kadın hükümlüler (belirli sürelerle) için cezanın konutta çektirilmesine karar verilebilir (f.2-4). Bu usullerin uygulanmasına son verilmesi (f.7) ise, infaz hâkiminin talep üzerine veya özel infaz usulünün gereklerine geçerli bir mazeret olmaksızın uyulmaması hâlinde gerçekleşir. Bu durumda, usulün uygulanmasına son verilir ve infaza açık ceza infaz kurumunda devam edilir. Özel infaz usulüne göre geçirilen süre infaz aşamasında mahsup edilir. Bu madde hükümleri terör suçları, örgütlü suçlar, cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar, adlî para cezasından çevrilen hapisler ve koşullu salıverilme kararının geri alınması nedeniyle cezası aynen infaz edilenler hakkında uygulanmaz (f.9). Bu düzenlemeler, infazda bireyselleşme ve esneklik sağlarken, hükümlünün kurallara uyumu ve toplum güvenliği açısından denetimi elden bırakmamayı amaçlar. Uyulmaması durumunda açık kuruma dönüş, bir disiplin ve caydırıcılık mekanizması olarak işlev görür.