TCK m.145, hırsızlık suçunda değer azlığı halinde cezada indirim yapılabileceği gibi ceza vermekten de vazgeçilebileceğini düzenlerken, TCK m.150/2 yağma suçunda sadece indirim (1/3'ten yarıya kadar) öngörmektedir. Hırsızlık suçunda indirim oranının kanunda belirtilmemesi, hakimin takdir yetkisini nasıl şekillendirir ve bu yetki kullanılırken hangi ilkelere uyulmalıdır?

TCK m.145'te indirim oranının belirtilmemesi, hakime geniş bir takdir yetkisi tanındığını gösterir. Ancak bu yetki sınırsız ve keyfi değildir. Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 01.06.2022 tarihli, 2021/15887 E. ve 2022/8259 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, hakim bu takdir yetkisini kullanırken Anayasa m.141/3 ve CMK m.34, 230 gibi maddeler uyarınca yasal ve yeterli gerekçe göstermelidir. Ayrıca, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan 'kanunilik', 'belirlilik', 'orantılılık' ve 'ölçülülük' ilkeleri ile 'kıyas' ve 'aleyhe yorum yasağı'na uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.11.2017 tarihli kararında da vurgulandığı gibi, sadece malın objektif değeri değil; olayın özelliği, mağdurun konumu, failin kişiliği ve suçun işleniş şekli gibi unsurlar da bütüncül olarak değerlendirilerek takdir hakkı gerekçeli bir şekilde kullanılmalıdır.