Ceza mahkemesince verilen 'Ceza verilmesine yer olmadığı' kararı (CMK m.223/3-4) ile 'Beraat' kararı (CMK m.223/2) arasındaki temel fark nedir?

İki karar türü arasındaki temel fark, sanığın işlediği iddia edilen fiilin suç teşkil edip etmediği ve sanığın kusurluluk durumuna ilişkindir. **Beraat Kararı:** Fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, fiilin sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu veya fiilin sanık tarafından işlendiğinin ispat edilemediği durumlarda verilir. Beraat, esasen fiilin suç oluşturmadığını veya sanığın o fiille bir ilgisinin kurulamadığını ifade eder ve sanığın tamamen aklanmasıdır. **Ceza Verilmesine Yer Olmadığı Kararı:** Bu kararda, sanığın kanunda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği sabittir. Ancak, kanunda sayılan bazı özel nedenlerle sanığa ceza verilmez. Bu nedenler ikiye ayrılır: 1. **Kusurunun bulunmaması halleri (CMK m.223/3):** Yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, hukuka aykırı ama bağlayıcı emrin ifası, zorunluluk hali, cebir veya tehdit altında suç işleme gibi durumlarda sanığın kusuru olmadığından ceza verilmez. 2. **Cezasızlık nedenleri (CMK m.223/4):** Etkin pişmanlık, şahsi cezasızlık sebebinin varlığı, karşılıklı hakaret, işlenen fiilin haksızlık içeriğinin azlığı gibi durumlarda, sanık kusurlu olsa bile kanun koyucunun politik bir tercihle ceza vermekten vazgeçtiği hallerdir.