Taksirle ölüme neden olma suçunda (TCK m.85), sanığın eyleminin TCK m. 22/6'da tanımlanan 'şahsi cezasızlık sebebi' kapsamında kaldığına karar verilmesi, hükmün türü açısından ne anlama gelir? Bu durumda sanık hakkında 'beraat' mi, yoksa 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararı mı verilir?

Bu durumda sanık hakkında CMK m. 223/4-b uyarınca 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararı verilir. TCK m. 22/6, taksirli bir hareket sonucu, sadece failin kişisel ve ailevi durumu bakımından, artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açan hallerde, taksirli suçtan dolayı ceza verilmeyebileceğini düzenleyen bir şahsi cezasızlık sebebidir. Örneğin, trafik kazasında asli kusurlu olan sürücünün, kazada kendi eşinin veya çocuğunun ölümüne neden olması hali. Bu durumda fiil suç olma özelliğini korur, yani hukuka aykırıdır, ancak failin kusurunun özel durumu nedeniyle cezalandırılmasından vazgeçilir. Beraat kararı ise, fiilin suç olmaması, fail tarafından işlenmemesi veya hukuka uygunluk nedeni bulunması gibi durumlarda verilir. Dolayısıyla doğru hüküm türü, Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2021/9063 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararıdır. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/kamu-davasi-nedir-nasil-acilir/)