Kişisel verileri ele geçirme veya yayma suçu ile hakaret suçu arasındaki temel fark, korunan hukuki değer açısından nedir?

İki suçun koruduğu hukuki değerler farklıdır. Kişisel verileri ele geçirme veya yayma suçu (TCK m. 136), temel olarak kişinin 'özel hayatının gizliliği ve korunması hakkı'nı ve kişisel verileri üzerindeki tasarruf yetkisini korur. Bu suçun oluşması için yayılan verinin kişinin şeref ve saygınlığını zedelemesi şart değildir; sadece kişiyi belirlenebilir kılması ve rızasız yayılması yeterlidir. Hakaret suçu (TCK m. 125) ise, kişinin 'şeref, onur ve saygınlığını' korur. Bu suçun oluşması için, söylenen sözün veya yapılan eylemin, kişinin toplum nazarındaki itibarını zedeleyici nitelikte olması gerekir. Bir kişisel verinin (örneğin telefon numarasının) yayılması hakaret unsuru içermeyebilir ama TCK m. 136'yı oluşturabilir. Eğer yayılan kişisel veri aynı zamanda hakaret içeriyorsa (örn: kişinin cinsel yönelim bilgisi aşağılayıcı bir bağlamda yayılırsa), fikri içtima kuralları gündeme gelebilir.