Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2021/6932 K. sayılı kararında, sanığın 'katılanın ensesine şaka yollu dokunduğu' şeklindeki beyanı, kasten yaralama suçu açısından neden bir 'tevilli ikrar' olarak değerlendirilmiştir?

Bu beyanın 'tevilli ikrar' olarak değerlendirilmesinin nedeni, sanığın mağdura yönelik bir 'fiziksel temasta' bulunduğunu kabul etmesidir. Kasten yaralama suçu (TCK m. 86), bir başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan her türlü davranışı kapsar. Bu davranışın 'şaka yollu' veya 'düşmanca' bir niyetle yapılması, suçun manevi unsurunu (kastı) etkileyebilir, ancak maddi unsur olan 'fiziksel temas'ın varlığını ortadan kaldırmaz. Sanık, 'darp etmedim' veya 'vurmadım' dese de, 'ensesine dokundum' diyerek, mağdurun beyanının temelini oluşturan fiziksel teması ikrar etmektedir. Bu beyan, katılanın 'beni darp etti' şeklindeki istikrarlı ifadesiyle ve doktor raporundaki bulgularla birleştiğinde, sanığın eyleminin basit bir 'şaka yollu dokunma'dan öte, kasten yaralama suçunu oluşturduğu sonucuna varılması için güçlü bir delil teşkil etmektedir. Sanık, olayı inkar etmek yerine, niteliğini hafifleterek anlatmaya çalışmaktadır ki bu, tevilli ikrarın tipik bir örneğidir.