Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 2015/10756 E. sayılı kararında, sanık hakkında benzer eylemler nedeniyle başka dava dosyaları da bulunduğu tespit edilmiş ve bu dosyaların birleştirilerek TCK m. 43/1 (zincirleme suç) hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması için hüküm bozulmuştur. Bu kararın temelindeki hukuki mantık nedir?

Bu kararın temelindeki hukuki mantık, 'ceza adaletini' ve 'sanığın tek bir suç işleme kararıyla hareket edip etmediğinin' bütüncül bir şekilde değerlendirilmesi gerekliliğidir. TCK m. 43/1'deki zincirleme suç, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, aynı suçun aynı mağdura karşı değişik zamanlarda birden fazla işlenmesini düzenler. Eğer sanığın farklı mahkemelerde yargılandığı eylemler, aslında tek bir suç işleme kararının parçalarıysa, bu eylemlerin ayrı ayrı davalarda cezalandırılması yerine, birleştirilerek tek bir dava olarak görülmesi ve sanığa tek bir ceza verilip bu ceza üzerinden zincirleme suç artırımı yapılması gerekir. Bu, genellikle sanık için daha lehe bir sonuç doğurur. Yargıtay, dağınık haldeki dava dosyalarını bir bütün olarak görmüş ve sanığın eylemlerinin tek bir zincirin halkaları olup olmadığının, tüm deliller bir araya getirilerek değerlendirilmesi gerektiğine karar vermiştir. Bu, adil bir ceza tayini için maddi gerçeğin tam olarak ortaya çıkarılması ve fiiller arasındaki hukuki ve fiili bağın doğru kurulması amacını taşır.