Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2008/70 K. sayılı kanun yararına bozma kararında, yakalanan şüphelinin 'sadece sevk için cezaevine konulmaksızın derhal bu mercie ulaşımını sağlayacak süre kadar olmak üzere sevk için tutuklanmasına' dair verilen kararın neden hukuka aykırı bulunduğu açıklayınız.

Bu kararın hukuka aykırı bulunmasının nedeni, CMK m. 94'te öngörülen usule aykırı olmasıdır. CMK m. 94, yakalama emri üzerine başka bir yerde yakalanan kişinin, serbest bırakılmadığı takdirde, yetkili hakim veya mahkemeye gönderilmek üzere 'tutuklanacağını' düzenler. Bu 'tutuklama', uygulamada 'yol tutuklaması' veya 'sevk tutuklaması' olarak adlandırılır ve bu kararın doğal sonucu, kişinin sevk süresince kapalı bir ceza infaz kurumunda barındırılmasıdır. Kararda, mahkemenin 'cezaevine konulmaksızın' şeklinde bir ara formül yaratması eleştirilmiştir. Kanun, bu durumdaki bir kişi için ya 'serbest bırakılma' ya da 'tutuklanarak cezaevine konulup sevk edilme' olmak üzere iki seçenek sunmaktadır. Mahkemenin, kanunda olmayan bir usul yaratarak 'cezaevine konulmadan sevk için tutuklama' gibi bir karar vermesi, CMK m. 94'ün lafzına ve ruhuna aykırıdır. Tutuklama kararı verildiği anda, kişinin hukuki statüsü 'tutuklu' olur ve sevk işlemi tamamlanana kadar ceza infaz kurumunda tutulması gerekir. Mahkemenin bu şekilde bir karar verme yetkisi yoktur.