Yüksel Yalçınkaya kararında AİHM, başvuranın mahkumiyetinin Sözleşme'nin 6. ve 7. maddelerini ihlal ettiğine karar vermesine rağmen, manevi tazminat talebini neden reddetmiştir? Mahkemeye göre bu tür ihlallerde en uygun telafi yolu nedir?

AİHM, Yüksel Yalçınkaya kararında manevi tazminat talebini reddetmiştir çünkü Mahkeme'ye göre, Sözleşme'nin 6. maddesinin (adil yargılanma hakkı) ihlal edildiği bir yargılama sonucunda verilen mahkumiyetler için en uygun telafi (tazmin) yolu, 'yeniden yargılama yapılması' veya 'davanın yeniden açılması'dır (§ 406-407, 424-425). Mahkeme, Türk hukukunda CMK m. 311/1-f uyarınca, AİHM'in kesinleşmiş ihlal kararı üzerine yargılamanın yenilenmesinin talep edilebileceğini belirtmiştir (§ 411). Başvuranın, bu yolla adil bir şekilde yeniden yargılanma ve potansiyel olarak aklanma imkanına sahip olması, manevi zararı telafi etmek için parasal bir tazminattan daha etkili ve uygun bir yol olarak görülmektedir. Bu nedenle, 'ihlal tespitinin kendisinin' ve 'yeniden yargılama imkanının' başvuranın uğradığı manevi zarar için tek başına yeterli adil tazmin teşkil ettiğine karar vermiştir. AİHM, ancak yeniden yargılamanın mümkün olmadığı veya ihlalin sonuçlarını ortadan kaldırmaya yetmediği istisnai durumlarda manevi tazminata hükmetmektedir.