Makalede, delillerin ispat sürecindeki aşamaları 'toplanması, ortaya koyulması, değerlendirilmesi, tartışılması ve takdiri' olarak sıralanmıştır. Bu aşamaların soruşturma ve kovuşturma evrelerindeki yerlerini ve birbirleriyle ilişkilerini kısaca açıklayınız.

Makalede belirtilen bu aşamalar, ceza muhakemesi sürecinin farklı evrelerine aittir ve mantıksal bir sıra izler: 1) Delillerin Toplanması: Bu aşama, büyük ölçüde soruşturma evresine (ve duruşma hazırlığı evresine) aittir. Cumhuriyet savcısının ve onun emrindeki adli kolluğun, şüphelinin hem aleyhine hem de lehine olan delilleri araştırarak topladığı süreçtir. 2) Delillerin Ortaya Koyulması: Bu aşama, kovuşturma evresinde, duruşmada gerçekleşir. Toplanan delillerin mahkemeye sunulmasıdır. CMK m. 206'ya göre mahkeme, ortaya konan delilin kabulüne veya reddine karar verir. 3) Değerlendirilmesi ve Tartışılması: Bu da kovuşturma evresinin merkezini oluşturur. Kabul edilen deliller, CMK m. 209 vd. uyarınca duruşmada okunur, anlatılır ve tarafların (savcı, sanık, müdafi, katılan) bu deliller üzerinde beyanda bulunmalarına, soru sormalarına ve bunları tartışmalarına olanak tanınır (CMK m. 216). 4) Delillerin Takdiri: Bu son aşama, CMK m. 217 uyarınca yalnızca mahkemeye (hakime) aittir. Hakim, duruşmada ortaya konulmuş ve tartışılmış olan delilleri vicdani kanaatine göre serbestçe takdir ederek hükmünü kurar. Bu aşamalar, maddi gerçeğe ulaşmada izlenen usuli süreci ifade eder.