AİHM, Yüksel Yalçınkaya kararında, Türkiye Anayasası'nın 90/5. maddesine neden atıfta bulunmuştur? Bu maddenin AİHM kararlarının iç hukuktaki yeri açısından önemini açıklayınız.

Yargı Pusulası bilgi merkezi soru-cevap kaydı #91148

AİHM, kararının 46. madde (kararların icrası) ile ilgili bölümünde (§ 418), Türkiye Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına özel olarak atıfta bulunmuştur. Bu fıkra, 'Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.' şeklindedir. AİHM, bu atıfla, tarafı olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin ve dolayısıyla kendi nihai kararlarının Türk iç hukukunda kanun hükmünde olduğunu, hatta temel haklara ilişkin bir uyuşmazlıkta ulusal kanunların önünde geldiğini hatırlatmak istemiştir. Bu, Türk makamlarının ve özellikle ulusal mahkemelerin, AİHM'in Yüksel Yalçınkaya kararında belirlediği standartlara uyma ve kararı uygulama konusunda anayasal bir yükümlülük altında olduklarını vurgulamak amacını taşımaktadır (Bkz: AİHM Yalçınkaya Kararı - Değerlendirme).