Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2018/1069 sayılı kararında, hakkında mahkumiyet hükmü kesinleşen bir başka sanığın, soruşturma aşamasında avukatsız olarak verdiği ifadenin, diğer sanık ... yönünden hukuki niteliği ve delil değeri nasıl değerlendirilmiştir?

Kararda Yargıtay, bu ifadenin hukuki niteliğini ve delil değerini iki sanık açısından ayrı ayrı değerlendirmiştir: 1) **İfadeyi Veren Sanık (A. Beyazkuş) Yönünden:** Bu ifade, kendisi için bir 'ikrar' niteliğindedir. Ancak bu sanık, hakim önünde bu ifadeyi geri aldığı için, bu ikrar 'soyut' kalmıştır. 2) **Diğer Sanık (...) Yönünden:** Bu ifade, diğer sanık ... yönünden bir ikrar değil, hukuken sadece bir 'ifade' veya 'suç atma (ihbar)' niteliğindedir. Bir sanığın diğer bir sanık aleyhindeki beyanları, tek başına mahkumiyet için yeterli bir delil değildir ve mutlaka yan delillerle desteklenmesi gerekir. Kararda, A. Beyazkuş'un bu ifadesinin, 'yan delille doğrulanmayan soyut suç atma niteliğinde bulunduğu' ve bu nedenle sanık ... aleyhine delil olarak kullanılamayacağı belirtilmiştir. Dolayısıyla, bu ifadeye dayanılarak sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur (Bkz: barandogan.av.tr_blog_ceza-hukuku_sucu-ikrar-etme-nedir-cmk).