Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2021/319 E. sayılı kararında, HMK'nin aksine CMK'da adli tatilde görülebilen işler yönünden sürelerin işleyeceğine dair açık bir düzenleme olmamasının, tutuklu sanık aleyhine yorumlanamayacağı hangi temel haklara dayandırılmıştır?

Ceza Genel Kurulu, bu yorumunu iki temel hakka dayandırmıştır: 1) **Kanun Yoluna Başvurma Hakkı:** Tutuklu sanık aleyhine, kanunda açıkça yazmayan bir istisna yaratarak temyiz süresini kısıtlamak, sanığın en temel savunma haklarından olan 'kanun yoluna başvurma hakkı'nı ihlal eder. Kanun koyucunun, süreler gibi hassas bir konuyu düzenlerken, tutuklu sanık aleyhine olacak böyle bir istisnayı açıkça belirtmemiş olması, iradesinin bu yönde olmadığının bir göstergesidir. 2) **Mahkemeye Erişim Hakkı:** Adli tatilde sürelerin işlediğini kabul etmek, fiilen avukatına veya mahkeme kalemlerine ulaşımda zorluk yaşayabilecek olan tutuklu sanığın, 'mahkemeye erişim hakkı'nı kısıtlar. Hukuki güvenlik ve belirlilik ilkeleri gereği, bir hakkın kullanımını kısıtlayan düzenlemelerin dar, hakkı genişleten düzenlemelerin ise geniş yorumlanması gerekir. Bu nedenle, kanundaki boşluğun veya belirsizliğin, temel bir hakkı kısıtlayacak şekilde sanık aleyhine yorumlanması hukuka uygun değildir (Bkz: barandogan.av.tr_blog_mevzuat_cmk-madde-331-adli-tatil).