Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2021/6932 sayılı kararında, sanığın 'katılanın ensesine şaka yollu dokunduğunu' söylemesi, kasten yaralama suçu açısından neden bir 'tevilli ikrar' olarak kabul edilmiştir?

Bu beyan, kasten yaralama suçu açısından bir 'tevilli ikrar' olarak kabul edilmiştir çünkü sanık, eylemin en temel unsurunu, yani 'katılanla fiziki bir temasta bulunduğunu' kabul etmektedir. Sanığın bu teması 'şaka yollu' olarak nitelendirmesi, fiilin kendisini değil, sadece niyetini (kastını) hafifletmeye veya farklı göstermeye yönelik bir savunmadır. Ancak kasten yaralama suçunun oluşması için mutlaka ağır bir darp gerekmez; kişinin vücuduna acı veren veya sağlığını ya da algılama yeteneğini bozan her türlü müdahale bu suçu oluşturabilir. Sanığın 'dokunma' olarak ifade ettiği bu fiziki temas, katılanın 'darp edildiğine' ilişkin istikrarlı beyanı ve bu beyanı destekleyen diğer tanık anlatımı ile birleştiğinde, Yargıtay tarafından suçun işlendiğine dair bir ikrar olarak değerlendirilmiştir. Sanık, olayı tamamen inkar etmek yerine, oluş şeklini değiştirerek aslında olayın varlığını dolaylı yoldan kabul etmiştir (Bkz: barandogan.av.tr_blog_ceza-hukuku_sucu-ikrar-etme-nedir-cmk).