Kiraya verenin, oturduğu dairenin giderlerinin kiralanana göre daha fazla olması ve ekonomik güçlük çekmesi nedeniyle açtığı ihtiyaç nedeniyle tahliye davasında, Yargıtay'ın bu talebi kabul etmesi ile reddetmesi arasındaki ayrımı belirleyen temel kriter nedir?

Makalede yer alan Yargıtay kararına (Yargıtay 6.HD. 1982/13059 E.) göre, bu iki durumu ayıran temel kriter, kiraya verenin 'gerçek bir ekonomik güçlük içinde olması' ile 'sadece daha fazla gelir elde etme amacı' gütmesi arasındaki farktır. - **Talebin Kabul Edildiği Durum:** Eğer kiraya veren, oturduğu evin aidat, yakıt gibi zorunlu giderlerini karşılamakta objektif olarak zorlandığını, gelirinin bu giderleri karşılamaya yetmediğini ve bu nedenle daha ekonomik olan kiralanana geçme ihtiyacının zorunlu hale geldiğini ispat edebilirse, ihtiyaç gerçek ve samimi kabul edilir ve tahliyeye karar verilir. - **Talebin Reddedildiği Durum:** Eğer kiraya verenin amacı, gerçek bir ekonomik zorluktan ziyade, kiralananı boşaltıp daha yüksek bir kiraya vererek veya satarak sadece 'daha fazla gelir elde etmek' ise, bu durum samimi bir ihtiyaç olarak görülmez ve dava reddedilir. Kısacası, kriter, ihtiyacın bir zorunluluktan mı yoksa sadece daha kârlı bir alternatife yönelme isteğinden mi kaynaklandığıdır (Bkz: kadimhukuk.com.tr_makale_ihtiyac-nedeniyle-tahliye-davasi).