İhtiyaç nedeniyle tahliye davasında aranan 'ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olması' kriterini açıklayınız. Makalede belirtildiği üzere, devamlılık arz etmeyen geçici bir ihtiyacın veya henüz doğmamış bir ihtiyacın tahliye sebebi olarak kabul edilip edilemeyeceğini tartışınız.

İhtiyaç nedeniyle tahliye davasında (TBK m.350) mahkemenin tahliyeye karar verebilmesi için ihtiyacın 'gerçek, samimi ve zorunlu' olması gerekir. Bu üç unsur birbiriyle ilişkilidir: - **Gerçek:** İhtiyaç, hayali veya varsayımsal değil, somut bir duruma dayanmalıdır. - **Samimi:** İhtiyaç iddiası, kiracıyı çıkarmak için bir bahane olarak kullanılmamalı, dürüst bir gereksinimi yansıtmalıdır. Örneğin, kiralananı daha yüksek bir bedelle başkasına kiralamak için ihtiyaç iddiasında bulunmak samimi değildir. - **Zorunlu:** İhtiyaç, keyfi bir istekten öte, kiraya verenin veya yakınlarının yaşam koşulları gereği bir zorunluluk arz etmelidir. Makalede açıkça belirtildiği üzere, 'devamlılık arz etmeyen geçici ihtiyaç' (örneğin, sadece birkaç haftalık bir tatil için yazlık ihtiyacı) tahliye nedeni yapılamaz. Aynı şekilde, 'henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç' da (örneğin, 5 yıl sonra evlenecek olan çocuk için şimdiden tahliye istemek) geçerli bir tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Ayrıca, ihtiyacın dava açıldığı anda var olması yeterli olmayıp, 'yargılama sırasında da devam etmesi' gerekir (Bkz: kadimhukuk.com.tr_makale_ihtiyac-nedeniyle-tahliye-davasi).