CMK uyarınca görevlendirilen zorunlu müdafi veya vekile, dava sonunda Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) uyarınca karşı taraf/Hazine aleyhine vekalet ücretine hükmedilip hükmedilemeyeceği konusunda Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 06.05.2024 tarihli kararı ile diğer Yargıtay dairelerinin ve Adalet Bakanlığı'nın görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkiyi hukuki argümanlarıyla birlikte analiz ediniz.

Bu konuda temel bir içtihat çelişkisi ortaya çıkmıştır. Bir yanda Yargıtay 10. CD, Yargıtay 6. CD'nin eski kararları ve Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'nün görüşü, diğer yanda ise Yargıtay 6. CD'nin 06.05.2024 tarihli yeni kararı bulunmaktadır. AAÜT m. 14'ün açıkça zorunlu müdafi/vekil lehine vekalet ücretine hükmedileceğini düzenlemesine rağmen, Yargıtay 6. CD (06.05.2024 tarihli karar) bu düzenlemenin yasal dayanağı olmadığını savunmaktadır. Daire'nin argümanı şudur: Vekalet ücreti bir yargılama gideridir ve ancak kanunla düzenlenebilir. Zorunlu müdafilik CMK ile düzenlenmiş bir kamu hizmetidir. AAÜT ise Avukatlık Kanunu'na dayanan ve serbest avukatlık faaliyetlerine ilişkin 'idari bir işlem'dir. Dolayısıyla idari bir işlem olan Tarife, kanuni dayanağı olmadan bir yargılama gideri (vekalet ücreti yükümlülüğü) yaratamaz. Karşı görüş ise (metnin ve diğer dairelerin benimsediği), 5320 sayılı Kanun m. 13'te zorunlu müdafiye ödenecek ücretin AAÜT'den 'ayrık olarak' ödeneceğinin belirtilmesinin, AAÜT kapsamındaki vekalet ücreti hakkını ortadan kaldırmadığını, bilakis iki ayrı ücret olduğunu ima ettiğini savunur. Ayrıca, TBB tarafından çıkarılan AAÜT'nin tavsiye niteliğinde değil, uyulması zorunlu bir düzenleyici işlem olduğunu ve Adalet Bakanlığı'nın genelgesinin de bu yönde olduğunu belirtir. Bu görüşe göre 6. CD'nin kararı, bir normu (AAÜT m. 14) yasal dayanağı olmadığı gerekçesiyle uygulamayarak, norm denetimi yetkisini aşan bir yorum yapmaktadır. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/zorunlu-mudafi-veya-vekil-icin-vekalet-ucretine-hukmedilmemesi-sorunu)