Bir sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması (HAGB) kararı verilmiş ve bu kararla birlikte, suçta kullanıldığı iddia edilen ancak TCK m.54/4 kapsamında olmayan (örneğin, bir bilgisayar) eşyanın müsaderesine de karar verilmiştir. Denetim süresi boyunca bu eşyanın hukuki statüsü ne olur? Sanığın, bu eşyanın kendisine 'yediemin' sıfatıyla teslimini talep etme hakkı var mıdır? Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun bu konudaki görüşü nedir?

Denetim süresi boyunca bu eşyanın hukuki statüsü, üzerinde bir **elkoyma tedbiri** devam eden ve akıbeti HAGB kararının sonucuna bağlı olan bir eşya statüsüdür. HAGB kararı ile birlikte verilen müsadere kararı da askıda olduğu için, eşyanın mülkiyeti henüz devlete geçmemiştir ancak sanığın da tasarrufunda değildir. Sanığın, bu eşyanın kendisine 'yediemin' sıfatıyla teslimini talep etme hakkı vardır ve mahkemenin bu talebi değerlendirmesi gerekir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.07.2014 tarihli, 2014/6-66 E. ve 2014/365 K. sayılı kararında bu husus açıkça ifade edilmiştir. **YCGK'nın Görüşü ve Hukuki Analiz:** - YCGK, HAGB kararının askıda olduğu denetim süresi boyunca, müsadereye konu edilen eşyanın sanığa **yediemin sıfatıyla teslim edilip edilemeyeceğinin mahkemece değerlendirilmesi** gerektiğini belirtmiştir. - Bu değerlendirmede mahkeme, bir ayrım yapmalıdır: * Eğer eşya, TCK m.54/4 kapsamında **üretimi, bulundurulması vb. bizatihi suç olan bir eşya** (uyuşturucu, ruhsatsız silah) ise, bunun sanığa yediemin olarak dahi teslimi düşünülemez. Bu, kamu güvenliği ve sağlığına aykırı olur. * Ancak eğer eşya, suçta kullanılan ancak mülkiyeti meşru olan **normal bir eşya** ise (bilgisayar, araba, telefon vb.), bu eşyanın denetim süresi boyunca çürümesini, bozulmasını veya ekonomik değerini kaybetmesini önlemek amacıyla, mülkiyet hakkına daha az müdahale eden bir yöntem olarak, sanığa **yediemin sıfatıyla** teslimine karar verilebilir. Sanık, bu durumda eşyayı korumak ve mahkeme istediğinde iade etmekle yükümlü olur. Bu yaklaşım, HAGB kurumunun sanığa bir şans tanıma amacı ile mülkiyet hakkının korunması gerekliliği arasında bir denge kurmayı hedefler. Mahkemenin bu yöndeki bir talebi, eşyanın niteliğini ve somut olayın koşullarını dikkate alarak, gerekçeli bir kararla kabul veya reddetmesi gerekir.