Yargıtay içtihatlarına göre 'üst düzey yönetici' kavramının unsurları nelerdir? Bir şirkette 'Genel Müdür Yardımcısı' olarak görev yapan ve yüksek maaş alan bir işçinin, tüm kararlarını Genel Müdür'ün onayına sunmak zorunda olması, onun fazla çalışma ücreti talep etme hakkını nasıl etkiler?

Yargıtay içtihatlarına göre, bir işçinin 'üst düzey yönetici' sayılarak fazla çalışma ücreti talebinin reddedilebilmesi için üç temel unsurun bir arada bulunması gerekir: 1. İşyerinde **en üst düzeyde veya üst düzey yöneticiler arasında** yer alması. 2. Kendi çalışma gün ve saatlerini, mesaisini **serbestçe belirleyebilme** yetkisine sahip olması. 3. Görevinin ve sorumluluğunun karşılığı olarak, diğer çalışanlardan bariz şekilde **yüksek ücret** alması. Bu üç unsurun temel amacı, yöneticinin kendi mesaisinin 'patronu' olup olmadığını tespit etmektir. **Somut Olayın Değerlendirilmesi:** Olaydaki 'Genel Müdür Yardımcısı', unvanı ve aldığı yüksek maaş itibarıyla ilk ve üçüncü şartı sağlıyor gibi görünse de, ikinci ve en kritik şartı **sağlamamaktadır**. Tüm kararlarını bir üst amir olan Genel Müdür'ün onayına sunmak zorunda olması, onun çalışma düzenini, mesaisini ve kararlarını serbestçe belirleyemediğini, aksine bir **üst amirin denetim ve talimatı altında** çalıştığını gösterir. Yargıtay'a göre, fazla çalışma ücretinden muafiyetin asıl koşulu, yöneticinin kendisine mesai konusunda talimat verecek başka bir amirinin olmamasıdır. Genel Müdür Yardımcısı, Genel Müdür'e bağlı olduğu için, çalışma saatlerini serbestçe belirleyebilme yetkisine sahip değildir. Genel Müdür'ün talepleri veya beklentileri doğrultusunda yasal sınırı aşan bir çalışma yapması halinde, bu çalışma fazla çalışma niteliğindedir. Sonuç olarak, bu Genel Müdür Yardımcısı, her ne kadar unvanı ve maaşı yüksek olsa da, çalışma saatlerini serbestçe belirleyemediği ve bir amire bağlı çalıştığı için, Yargıtay'ın aradığı anlamda 'üst düzey yönetici' sayılmaz ve ispatlaması koşuluyla **fazla çalışma ücretine hak kazanır**.