Bir sanık hakkında 5237 sayılı TCK m. 220/7 uyarınca 'örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek' suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. Yargıtay'ın yerleşik içtihatları uyarınca, bu sanık hakkında TCK m. 58/9'da düzenlenen 'mükerrirlere özgü infaz rejimi'nin uygulanıp uygulanmayacağını, TCK m. 6/1-j'deki 'örgüt mensubu suçlu' tanımını esas alarak gerekçeli olarak açıklayınız.

Hayır, Yargıtay'ın yerleşik içtihatları uyarınca (örneğin YCGK, 01.11.2018, 2016/6-1177 E., 2018/495 K. sayılı kararı), sadece TCK m. 220/7'deki 'örgüte yardım etme' suçundan mahkum olan bir sanık hakkında, TCK m. 58/9'da düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi **uygulanamaz**. Bunun temel hukuki gerekçesi, TCK m. 6/1-j'de yapılan 'örgüt mensubu suçlu' tanımının kapsamıdır: 1. **'Örgüt Mensubu Suçlu' Tanımı:** TCK m. 6/1-j, örgüt mensubunu, 'bir suç örgütünü kuran, yöneten, örgüte katılan veya örgüt adına diğerleriyle birlikte veya tek başına suç işleyen kişi' olarak sınırlı sayıda (numerus clausus) saymıştır. 2. **Tanımın Kapsamı:** Bu tanımda, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmayıp sadece dışarıdan destek sağlayan 'örgüte yardım eden' kişi **sayılmamıştır**. Kanun koyucu, 'mensubiyet' ile 'yardım etme' arasında niteliksel bir fark gözetmiştir. Mensubiyet, örgütle organik bir bağı ifade ederken, yardım etme daha tali ve dışsal bir katkıyı ifade eder. 3. **Kıyas Yasağı:** Ceza ve güvenlik tedbirlerine ilişkin hükümlerin kıyas yoluyla genişletilmesi, ceza hukukunun temel ilkelerinden olan 'kanunilik' (TCK m.2) ilkesine aykırıdır. TCK m. 58/9, sadece 'örgüt mensubu suçlular' için özel bir infaz rejimi öngörmüştür. 'Örgüte yardım eden' kişi, TCK m. 6/1-j'deki tanıma girmediği için, bu hükmün kıyasen ona da uygulanması mümkün değildir. Sonuç olarak, Yargıtay, 'örgüte yardım etme' fiilinin, faili 'örgüt mensubu' yapmadığına, bu nedenle de sadece bu suçtan mahkum olanlar hakkında TCK m. 58/9'un uygulama alanı bulamayacağına karar vermiştir. Bu hükümlülerin cezalarının infazı, genel infaz rejimine göre yapılır.